อุกาสะ  วันทามิ  ภันเต,  สัพพัง  อะปะราธัง  ขะมะถะ เม  ภันเต,
มะยา  กะตัง  ปุญญัง  สามินา  อะนุโมทิตัพพัง, สามินา กะตัง  ปุญญัง
มัยหัง,  ทาตัพพัง  สาธุ  สาธุ  อะนุโมทามิ ฯ

อุกาสะ  การุญญัง  กัตวา, ปัพพัชชัง  เทถะ  เม ภันเต,
(นั่งลงคุกเข้าประนมมือว่า)

อะหัง  ภันเต,  ปัพพัชชัง  ยาจามิ,

ทุติยัมปิ   อะหัง  ภันเต,  ปัพพัชชัง  ยาจามิ,

ตะติยัมปิ อะหัง  ภันเต,  ปัพพัชชัง  ยาจามิ,

สัพพะทุกขะ, นิสสะระณะนิพพานะ, สัจฉิกะระณัตถายะ,  อิมัง

กาสาวัง คะเหตวา, ปัพพาเชถะ มัง  ภันเต,  อะนุกัมปัง  อุปาทายะ ฯ
(ตั้งแต่ สัพพะทุกขะ มา ว่า ๓ หน  พระอุปัชฌายะรับผ้าไตร  แล้วว่าต่อไป)

สัพพะทุกขะ,  นิสสะระณะนิพพานะ, สัจฉิกะระณัตถายะ,  เอตัง

กาสาวัง ทัตวา,  ปัพพาะเชถะ มัง  ภันเต,  อะนุกัมปัง  อุปาทายะ ฯ
(ตั้งแต่ สัพพะทุกขะ  มา ว่า ๓ หน)

ในลำดับนั้น พระอุปัชฌายะให้โอวาทและบอก  ตะจะปัญจะกะกัม-
มัฏฐาน  ให้ว่าตามไปทีละบท  โดยอนุโลมและปฏิโลม ดังนี้

เกสา  โลมา   นะขา  ทันตา  ตะโจ    (อนุโลม)
ตะโจ  ทันตา  นะขา  โลมา   เกสา ฯ  (ปฏิโลม)

พระอุปัชฌายะชักอังสะออกจากไตรสวมให้แล้ว สั่งให้ออกไปครอง
ผ้าครบไตรจีวรตามระเบียบ  ครั้นเสร็จแล้วรับเครื่องไทยทานเข้าไปหาพระ
อาจารย์ ถวายท่านแล้วกราบลง ๓ หน  ยืนประนมมือเปล่งวาจาขอสรณะ

อุกาสะ  วันทามิ  ภันเต,  สัพพัง  อะปะราธัง  ขะมะถะ เม ภันเต,
มะยา  กะตัง  ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง, สามินา กะตัง  ปุญญัง
มัยหัง, ทาตัพพัง  สาธุ  สาธุ  อะนุโมทามิ ฯ,

        อุกาสะ  การุญญัง  กัตวา, ติสะระเณนะ  สะหะ,  สีลานิ  เทถะ
เม ภันเต,

อะหัง  ภันเต,  สะระณะสีลัง  ยาจามิ,
                        ทุติปยัมปิ  อะหัง  ภันเต,  สะระณะสีลัง  ยาจามิ,
                        ตะติยัมปิ   อะหัง  ภันเต,  สะระณะสีลัง  ยาจามิ,
ลำดับนั้น  พระอาจารย์กล่าวคำนมัสการนำให้ผู้มุ่งบรรพชาว่าตามไป
ดังนี้

นะโม ตัสสะ  ภะคะวะโต  อะระหะโต สัมมาสัมพุทธธัสสะ ฯ
(ว่า ๓ หน)

แต่นั้นท่านจะสั่งด้วยคำว่า เอวัง  วะเทหิ  หรือ  ยะมะหัง  วะทามิ
ตัง วะเทหิ  พึงรับว่า อามะ  ภันเต  ครั้นแล้วท่านนำให้เปล่งวาจาว่า
สรณคมน์ พึงว่าตามไปทีละพากย์ดังนี้
พุทธัง       สะระณัง          คัจฉามิ
ธัมมัง        สะระณัง          คัจฉามิ
สังฆัง        สะระณัง          คัจฉามิ
ทุติยัมปิ        พุทธัง       สะระณัง    คัจฉามิ
ทุติยัมปิ         ธัมมัง       สะระณัง    คัจฉามิ
ทุติยัมปิ         สังฆัง       สะระณัง    คัจฉามิ
ตะติยัมปิ       พุทธัง       สะระณัง    คัจฉามิ
ตะติยัมปิ        ธัมมัง       สะระณัง    คัจฉามิ
ตะติยัมปิ        สังฆัง       สะระณัง    คัจฉามิ

เมื่อจบแล้ว  ท่านบอกว่า ติสะระณะคะมะนัง  นิฏฐิตัง พึงรับว่า
อามะ  ภันเต ลำดับนั้นพระอาจาราย์จะบอกให้รู้ว่า  การบรรพชาเป็น
สามเณรสำเร็จด้วยสรณคมน์เพียงเท่านี้  ต่อแต่นั้นพึงสมาทานสิกขาบท ๑๐
ประการ  ว่าตามท่านไปดังนี้

ปาณาติปาตา  เวระมะณี  สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ
        อะทินนาทานา  เวระมะณี  สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ
        อะพรัหมะจะริยา  เวระมะณี  สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ
        มุสาวาทา  เวระมะณี  สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ
        สุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานา  เวระมะณี  สิกขาปะทัง สะมา-
ทิยามิ
วิกาละโภชะนา  เวระมะณี  สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ
        นัจจะคีตะวาทิตะวิสูกะทัสสะนา  เวระมะณี  สิกขาปะทัง  สะมา-
ทิยามิ
        มาลาคันธะวิเลปะนะธาระณะมัณฑะนะวิภูสะนัฏฐานาเวระมะณี
สิกขาปะทัง  สะมาทิยามิ
        อุจจาสะยะนะมะหาสะยะนา เวระมะณี  สิกขาปะทัง สะมา-
ทิยามิ

ชาตะรูปะระชะตะปะฏิคคะหะณา  เวระมะณี  สิกขาปะทัง
สะมาทิยามิ ฯ
        อิมาทิ  ทะสะ  สิกขาปะทานิ สะมาทิยามิ  ฯ  ข้อ  อิมานิ  นี้ว่า   ๓ จบ
แล้วกราบลง ๑ หน ยืนขึ้นว่า
วันทามิ  ภันเต, สัพพัง  อะปะราธัง  ขะมะถะ เม ภันเต,  มะยา
กะตัง  ปุญญัง  สามินา  อะนุโมทิตัพพัง, สามินา  กะตัง  ปุญญัง  มัยหัง,
ทาตัพพัง  สาธุ  สาธุ  อะนุโมทามิ ฯ  คุกเข่ากราบ ๓ หน

ในลำดับนั้น  สามเณรพึงรับบาตรอุ้มเข้าไปหาพระอุปัชฌายะในสังฆ-
สันนิบาต  วางไว้ข้างตัวซ้ายรับเครื่องไทยทานถวายท่านแล้วกราบลง
๓ หน  ยืนปะนมมือกล่าวคำขอนิสัย ว่าดังนี้

        อุกาสะ  วันทามิ  ภันเต, สัพพัง  อะปะราธัง  ขะมะถะ เม ภันเต,
มะยา  กะตัง  ปุญญัง  สามินา  อะนุโมทิตัพพัง,  สามินา  กะตัง  ปุญญัง
มัยหัง, ทาตัพพัง สาธุ  สาธุ อะนุโมทานิ ฯ,
        อุกาสะ  การุญญัง  กัตวา  นิสสะยัง เทถะ  เม ภันเต,
(นั่งคุกเข่า)

อะหัง  ภันเต,  นิสสะยัง  ยาจามิ,
                        ทุติยัมปิ  อะหัง  ภันเต,  นิสสะยัง  ยาจามิ
                      ตะติยัมปิ   อะหัง  ภันเต,  นิสสะยัง  ยาจามิ ฯ
        อุปัชฌาโย  เม  ภันเต โหหิ ฯ  วรรคนี้ว่า ๓ หน  เมื่อพระ
อุปัชฌาย์ว่า  โอปายิกัง,  ปะฏิรูปัง  ปาสาทิเกนะ  สัมปาเทหิ,  แล้วสามเณร
พึงกล่าวรับว่า อุกาสะ  สัมปะฏิจฉามิ  ฯ ในระหว่าง ๆ ๓ หน  แล้วว่าต่อ
อัชชะตัคเคทานิ  เถโร  มัยหัง  ภาโร,  อะหัมปิ  เถรัสสะ  ภาโร
วรรคนี้ว่า  ๓ หน  แล้วกราบลง ๑ หน  ยืนขึ้นว่าต่อ

วันทามิ  ภันเต, สัพพัง อะปาราธัง  ขะมะถะ เม ภันเต,  มะยา
กะตัง  ปุญญัง  สามินา อะนุโมทิตัพพัง,  สามินา  กะตัง  ปุญญัง  มัยหัง
ทาตัพพัง สาธุ  สาธุ  อะนุโมทามิ ฯ, คุกเข่ากราบ ๓ หน
ตั้งแต่  อุปัชฌาโย  ฯลฯ  เถรัสสะ  ภาโร  ๓ วรรค  นี้ พระ
อุปัชฌายะบางองค์ให้ว่ารวดเดียวตามแบบนั้นก็มี  ให้ว่าเป็นตอน ๆ  ดังนี้คือ
เมื่อสามเณรว่า อุปัชฌาโย  เม ภันเต  โหหิ  ๓ หน  แล้วพระ
อุปัชฌายะกล่าวรับว่า  โอปายิกัง  ปะฏิรูปัง  ปาสาทิเกนะ  สัมปาเทหิ,
บทใดบทหนึ่งพึงรับว่า อุกาสะ  สัมปะฏิจฉามิ  ทุกบทไปแล้วสามเณร
พึงกล่าวรับเป็นธุระให้ท่านว่า  อัชชะตัคเคทานิ  ฯลฯ  ภาโร ๓ หน ฯ  ก็มี
ลำดับนั้น พระอุปัชฌายะหรือพระกรรมวาจาจารย์เอาบาตรมีสายโยคคล้องตัวผู้
มุ่งอุปสมบทแล้วบอกบาตรและจีวร  ผู้มุ้งอุปสมบทพึงรับว่า อามะ  ภันเต,
๔ หน  ดังนี้

ปะฐะมัง  อุปัชฌัง คาหาเปตัพโพ  อุปัชฌัง  คาหาเปตวา  ปัตตะ
จีวะรัง  อาจิกขิตัพพัง
                คำบอกบาตรจีวร                         คำรับ
        ๑.  อะยันเต ปัตโต                           อามะ  ภันเต
        ๒.  อะยัง     สังฆาฏิ                        อามะ ภันเต
        ๓.  อะยัง      อุตตะราสังโค              อามะ  ภันเต
        ๔.  อะยัง      อันตะระวาสะโก          อามะ  ภันเต
ต่อจากนั้น  พระอาจารย์ท่านบอกให้ออกไปข้างนอก ว่า คัจฉะ
อะมุมหิ  โอกาเส  ติฏฐาหิ  พึงถอยออกลุกขึ้นเดินไปยืนอยู่ในที่ที่กำหนดไว้
พระอาจารย์ท่านสวดสมมติตนเป็นผู้สอนซ้อม  แล้วออกไปสวดถามอันตรา-

ถาม                                    ตอบ
        ๑.  กุฏฐัง                                     นัตถิ  ภันเต
        ๒.  คัณโฑ                                   นัตถิ   ภันเต
        ๓.  กิลาโส                                    นัตถิ  ภันเต
        ๔.  โสโส                                      นัตถิ   ภันเต
         ๕.  อะปะมาโร                             นัตถิ  ภันเต
        ๑.  มะนุสโสสิ๊                                อามะ  ภันเต
        ๒.  ปริโสสิ๊                                    อามะ  ภันเต
        ๓.  ภุชิสโสสิ๊                                  อามะ  ภันเต
        ๔.  อะนะโณสิ๊                                อามะ  ภันเต
        ๕.  นะสิ๊  ราชะภะโฏ                      อามะ   ภันเต
        ๖.  อะนุญญาโตสิ๊  มาตาปิตูหิ         อามะ  ภันเต
        ๗.  ปะริปุณณะวีสะติวัสโสสิ๊           อามะ  ภันเต
        ๘.  ปะริปุณณันเต  ปัตตะจีวะรัง     อามะ  ภันเต
        ๑.  กินนาโมสิ                                   อะหัง  ภันเต........................
                                                                 นามะ
        ๒.  โก  นามะ เต  อุปัชฌาโย             อุปัชฌาโย  เม ภันเต
                                                                 อายัสมา.............................
                                                                  นามะ
ช่องที่..............ไว้  พระอุปัชฌายะ  หรืออาจารย์ท่านจะตั้งชื่อของ
อุปสัมปทาเปกขะกรอบลงช้องให้ไว้ก่อนวันบวช
และช่องที่ ........ ไว้ในช่องชื่อของพระอุปัชฌายะก็เช่นเดียวกัน ให้
กรอกตามชื่อของพระอุปัชฌายะ  ซึ่งท่านจะบอกและกรอกให้ไว้ก่อนวันบวช

ครั้นสวดสอนซ้อมแล้ว ท่านกลับเข้ามาสวดขอเรียกอุปสัมปทาเปกขะ
เข้ามา  อุปสัมปทาเปกขะ  พึงเข้ามาในสังฆสันนิบาต  กราบลงตรงหน้า
พระอุปัชฌะ ๓ หน  แล้วนั่งคุกเข่าประนมมือ เปล่งวาจาขออุปสมบท
ว่าดังนี้
สังฆัมภันเต,  อุปะสัมปะทัง ยาจามิ,  อุลลุมปะตุ  มัง ภันเต,
สังโฆ  อะนุกัมปัง  อุปาทายะ
        ทุติยัมปิ  ภันเต,  สังฆัง  อุปะสัมปะทัง ยาจามิ, อุลลุมปะตุ
มัง ภันเต, สังโฆ  อะนุกัมปัง  อุปาทายะ,
        ตะติยัมปิ  ภันเต, สังฆัง อุปะสัมปะทัง  ยาจามิ, อุลลุมปะตุ
มัง  ภันเต, สังโฆ  อะนุกัมปัง  อุปาทายะ,
ในลำดับนั้น  พระอุปัชฌายะกล่าวเผดียงสงฆ์แล้ว พระอาจารย์สวด
สมมติตนถามอันตรายิกธรรม อุปสัมปทาเปกขะพึงรับว่า  นัตถิ ภันเต
๕ หน  อามะ  ภันเต  ๘ หน  บอกชื่อตนและชื่อพระอุปัชฌายะรวม
๒ หน  เหมือนที่กล่าวแล้วในหนหลัง ฯ  แต่นั้นพึงนั่งฟังท่านสวดกรรมวาจา
อุปสมบทไปจนจบ  ครั้นจบแล้วท่านเอาบาตรออกจากตัว แล้วพึงกราบลง
๓ หน  แต่นั้นพึงนั่งพับเพียบประนมมือฟังพระอุปัชฌายะบอกอนุศาสน์
ไปจนจบ แล้วรับว่า อามะ  ภันเต  เป็นเสร็จพิธีอุปสมบท  แล้วกราบ
พระอุปัชฌายะ ๓ หน  ถ้ามีไทยทายถวายก็ให้รับไทยทานถวายพระอันดับ
เสร็จแล้วคอยฟังพระท่านอนุโมทนาต่อไป  เมื่อพระอนุโมทนา  พึงกรวดน้ำ
ตั้งใจอุทิศบุญกุศลส่วนนี้ให้แก่ท่านผู้มีพระคุณ เมื่อพระว่า ยะถา  จบ ก็
เทน้ำโกรกลงให้หมด  ต่อนั้นประนมมือฟังอนุโมทนาไปจนจบเป็นอันเสร็จพิธี.
จบพิธีอุปสมบทแบบอุกาสะ